Atlantic Crossing - it's getting hot in here

De temperaturen lopen op. Gelukkig niet door onderlinge strubbelingen maar door het zuid- en westwaarts raken. We zetten binnen geen ramen open omdat we niet verrast willen worden door een golf, maar het is daardoor wel een broeikas binnen.

Buiten is het aangenaam, in korte broek en trui de nachtwacht draaien. Een groot deel van de nacht is er geen maan dus als dan de bewolking wegtrekt, zijn er volop sterren te zien.

De verse fruitvoorraad raakt langzaam op. Van de ietwat melige rode appels wordt appelmoes gemaakt. Een beurse courgette hebben we bij wijze van wetenschappelijk expirement zichzelf laten oplossen. Dat werkt als je maar lang genoeg wacht.

De vogels in de lucht geloven dat ons aasje Cor een echt visje is en duiken er steeds op af. Waarom de tonijnen dan niet?

Een overtocht op de oceaan levert veel wikipedia-vraagjes op. Waarom kan je op 1000m hoogte wel de bolling van de aarde zien, maar op zee niet? Heet een groep vliegende vissen een zwerm (omdat ze wanneer ze vliegen eigenlijk meer vogels zijn) of een school (omdat het vissen zijn)?

We moeten nog zo'n 700 mijl varen voordat we die antwoorden kunnen gaan opzoeken.

Atlantic crossing - dag 8

Het bleef nog lang onrustig na onze halfway party gisteren om 19u30UTC. Tony (de vislure die we hebben ingezet omdat we een beetjebang zijn voor Nel) had helaas gefaald, dus geen verse tonijn. Daarom maar pastasalade met tonijn in blik. Tony krijgt vandaag geen nieuwe kans want hij is verdronken. Dus vandaag toch maar weer Nel, of trekken we Bart (a.k.a. the Bloody Baron) tevoorschijn?

De ochtend van dag 8 begint rustig. Toch nog steeds ruim 800 mijl te gaan. Het lijkt er wel op dat we eindelijk de afstandsbediening van de passaat hebben gevonden dus de wind hebben we een standje lager gezet (4 bft) en de golven op minimaal. Op deze manier gaat een dagje langer varen niet zoveel uitmaken.

De Franse vlag hangt alvast fier te wapperen en is door onze Franse boulanger Julien vol trots gehesen.

Radiocontact met de achterblijvers (of inmiddels vertrekkers?) op de Kaapverden en in Gambia verloopt moeizaam via de SSB maar we blijven stug volhouden.

Positie: 10 19'15N 40 16'12W

Atlantic crossing - dag ??

Vandaag bereiken we als het goed is ons halfway point en de bemanning is eindelijk op complete sterkte. Komt waarschijnlijk door de minder hoge golven. Buien volgen elkaar op en we zijn druk met zeilvoering.

Sinds het verlies van Berry, onze top-lure, die de rest van zijn leven in de onderlip van een mega mahimahi moet slijten, gebruiken we roze Nel. Nel sloeg de eerste keer natuurlijk meteen al medogenloos toe door haar haken in een merlijn te slaan (we dachten eerst dat het een zwaardvis was maar neigen nu naar een merlijn). Sindsdien zijn we een beetje bang voor de verdere monsters die ze nog aan boord zal trekken. Maar voor onze halfway party vanmiddag hebben we wel zin in een paar kilo tonijn dus we gooien haar vandaag toch maar weerover boord.

Verder maken we appelmoes van de gare appels.

Hemelsbreed nog 923 mijl te gaan!

weer een dag

We zitten midden op de oceaan. we hebben onze draai gevonden en alles gaat goed. we hebben wind mee en morgen gaat de hengel weer uit. de wind is een mooie kracht 5 en dat is fijn. we schommelen wel maar ook dat went. n de avond zeten we weinig zeil om het slaap comfort iets te verbeteren. het is fijn om met zijn vieren te zijn dan heeft iedereen de kan om een beeetje te rusten.
groetjes van de summerwind.

gaan vooruit

Even een berichtje. 15 knopen van achter pasaat zeilen staan nog steeds. golven iets ruiger maar we slingeren lekker in. Julien is de broodbak man heerlijk...
We lunchen en eten vanavond zwaardvis (als het een zwaardvis was) foto's volgen.

groetjes van de atlantische.

Dikke vis

de golven worden groter maar we hebben toch een vis gevangen. Een zwaartvis denken we. 2 meter lang en zwaar. lekker happen joehoe
we zijn al lekker op weg de dag afstanden zijn groter dan geplaned.
15 knopen wind van achter.
groetje van de atlantische oceaan.

Atlantic crossing (1)

INSLINGEREN!!! Waar is de stabiele passaat, die mooie oceaandeining??? Om half 4 's middags lokale tijd gaan we anker op. Samen met de Shalom en uitgezwaaid door Kees, Majida en Marijn van de White Mustang, varen we de baai van Mindelo uit.

De eerste paar uur gaan als een trein, geholpen door de accaleratiezone tussen Sao Vicente en Santa Antao. Snelheden van 7 tot 8 knopen. Eenmaal verder in de nacht wordt het rommelig. Windshifts die elkaar opvolgen, rommelige golven, gijpen, rollen, nog niet echt lollig. We hebben dan al afscheid moeten nemen van de Shalom, zij hebben last van een loslatend grootzeil en draaien om richting een ankerbaai om te zien of ze het daar kunnen fiksen.

Inmiddels is het licht en dan ziet de wereld er weer anders uit. 's Nachts liet ons aardappelen-uien-en-overige-groenten-netje los en werd Vinvent bekogeld door tomaten, paprika's, knoflook en bossen munt. Het hangt allemaal weer.

Positie: 16 16'66N en 26 06'59W
Nog af te leggen: 1701 mijlen